Hoofdstuk 17. Ayutthaya Thailand.
In een van mijn dromen kwam ik in een uitgestrekt park terecht.
De eerste die ik ontmoette was mijn broer.
‘Waar ben ik?’
‘Je bent in Ayutthaya in Thailand.’
‘Hoe ben ik hier terechtgekomen?’
‘Door de lucht zo snel als het licht. Minstens 400.000 kilometer per seconde.’
‘Ha, leuk verzonnen,’ antwoordde ik.
Ik stond vlakbij de ruïne van een verwoeste tempel. Overal liepen mensen met gouden ornamenten te sjouwen die uiteindelijk in grote vrachtauto’s werden geladen.
‘Waar is iedereen mee bezig,’ vroeg ik.
‘We nemen al het goud mee wat overgebleven is. Gewoon jammer om het hier te laten. Niemand doet er iets mee. Overdag lopen er alleen mensen naar te kijken.’
‘Wat bedoel je met overgebleven?’
‘Drie honderd jaar geleden hebben de Birmezen deze stad verwoest en hebben al het goud mee genomen. Wat ze in de haast hebben laten staan nemen wij nu mee.’
‘Birma, drie honderd jaar geleden?’
‘Ja, dit land ligt hier niet zover vandaan. Trouwens, wij hebben er voor gezorgd dat het op deze manier in de analen van de geschiedenis van Thailand is vermeld.
‘Ik begrijp je niet, kun je het iets beter uitleggen?’
‘Driehonderd jaar geleden hebben de Hollanders een gigantisch slimme list bedacht en uitgevoerd. Wij hadden de Birmezen zover gekregen dat zij al het goud gingen stelen. Op dat moment hebben wij Thailand vanuit zee met onze windjammers en zware kanonnen, vanuit de Golf van Thailand, bedreigd. De algemene verwarring was daardoor kompleet. Toen het goud in Birma was hebben wij de stevens gewend, zijn met de oorlogsschepen naar Birma gevaren en hebben de hoofdstad van dit land bedreigd. Daarna hebben wij het goud veroverd en in onze schepen geladen.
‘Dat is stijlloos,’ zei ik kwaad. ‘Gewoon stelen.’
‘Nee, je vergis je’ zei mijn broer. ‘Wij hadden ze eerst de oorlog verklaard. Dan heet dat veroveren. In 1932 hebben wij er nog een schepje bovenop gedaan. Wij hebben de absolute monarchie van Thailand omver geworpen. Met als doel de macht over te nemen. Natuurlijk uit financiële overwegingen.’
‘Jullie blijven bezig. Jullie zijn echt niet veranderd.’
‘Dat willen wij ook niet. Zeker niet wanneer het geld voor het opscheppen ligt. Wij hebben dit trouwens op een uitgekookte manier voor elkaar gekregen. Het kostte geen cent!’
‘Hoe dan?’
2
‘Wij hadden toen de oorlogsschepen van de Thaise regering gehuurd. Op het moment dat wij het bevel hadden hebben wij de kanonnen ervan op Bangkok gericht en chaos veroorzaakt. Ja, de macht lag hierdoor voor het oprapen. Een uiterst slimme zet. Daarvoor moet je een Hollander zijn! Vervolgens hebben wij door elektromagnetische golven iedereen laten geloven dat het Thaise volk hier zelf de hand in had. Nu zijn wij bezig het laatste goud weg te halen.’
‘Merkt dat niemand? Iedereen ziet straks toch dat het goud weg is.’
‘Wij wissen de breinen van iedereen die hier in Thailand woont. Zodat men denkt dat het goud driehonderd jaar geleden is weggehaald.’
‘Iedereen in Thailand?’
‘Nee, van de hele wereld.’
‘Hoe dan?’
‘Dat heb ik je al verteld. Via elektromagnetische golven. Zie je die mensen met die vlammenwerpers?’
‘Ja, wat zijn die aan het doen?’
‘Ze maken de stenen zwart om te suggereren dat er brand is geweest.’
Even later werd ik in mijn eigen bed wakker.
In de geschiedenisboeken over de Hollanders wordt vermeld dat de 17e eeuw de gouden eeuw was. Vanuit het standpunt van de Hollanders is dit een juiste gedachtegang. Vanuit het wereldperspectief gezien waren het de meest duistere tijden. Het was een tijd van kolonisatie, van onderwerping en slavernij brengen van veel andere culturen.
De Hollanders hoeven echt niet trots te zijn op deze periode!
Ik neem aan dat vrijwel iedereen, in het huidige Nederland, hiervan op de hoogte is. Misschien is het een goed idee om deze periode in de geschiedenis boeken te schrappen en daarvoor in de plaats een leuker verhaaltje te vertellen. Deze methode van geschiedvervalsing is nu al zo vaak gebeurd dat dit er nog wel bij kan. Een zeer in het oogvallende geschiedvervalsing, waarvan de Sonstral klonen herhaaldelijk gebruik maken, is de bewering dat manuscripten, kronieken en drukwerken honderden jaren oud zijn, terwijl gemakkelijk valt vast te stellen dat ze recentelijk een tijd onder de deurmat hebben gelegen om ze ouder te doen lijken.
3
Voordat Ayutthaya, driehonderd jaar geleden, werd platgebrand en al het goud werd gestolen was het een stad met internationale allure. Niet alleen wat rijkdom betreft. In alle opzichten was het een belangrijk cultureel centrum. De stad Londen was hierbij vergeleken een provinciaal dorp.
Alle daken waren van goud. Niet alleen van de tempels en de paleizen. Ook van de gewone burger. Iedereen in deze stad was hemeltje schatrijk. Althans, zo werd dit door de Hollanders beschouwd.
Voor de bewoners van Ayutthaya had dit goud een totaal andere functie. Ayutthaya was een landingsplaats van ruimtevaart schepen. Door zeer ingenieuze technieken gebaseerd op elektromagnetische golven konden ruimteschepen opstijgen en landen. De gouden daken, de gouden torens en gouden schilden dienden om de elektromagnetische golven te absorberen, zodat deze ongevaarlijk waren voor het menselijk lichaam. We denken nu wel dat wij in ons tijdperk zeer geavanceerde technieken hebben ontwikkeld, maar die vallen in het niet wat destijds en ver daarvoor mogelijk was. De ruines van de tempelcomplexen, met name de torens, zijn in feite ontmantelde laser apparaten. Ayutthaya was een plaats waar de goden met hun chedis op aarde aanmeerden. De sporen hiervan zijn nog overal aanwezig.
Oorspronkelijk leefden de bewoners van Thailand in het zuiden van China en werden door overbevolking min of meer gedwongen verder naar het zuiden te verhuizen. Het eerste koningrijk van Thailand werd omstreeks de 12e eeuw gevestigd in Sukum Thai. De koning van die tijd woonde in de gedaante van een grote kikker in het meer van het oude Sukum Thai. Op zijn hoofd droeg hij, juist boven het water, een gigantische lotus. Deze bevindt zich hier nog steeds. Via deze lotus kon hij de hele wereld waarnemen. Deze kikker heeft in de 13e eeuw het Thaise letterschrift ontwikkeld. Hij moest zijn habitat verlaten omdat de honden, ik bedoel de mensen, hun ontlasting in het meer lieten lopen. Onlangs heb ik gehoord dat er in deze lotus ijzeren stangen zijn geplaatst. Mocht deze kikker in het meer terug keren en onder de lotus gaan zitten dan krijgt hij een stroomstoot van 10.000 volt. U begrijpt dat deze kikker dat niet zo’n leuk idee vindt. Daarvan krijgt hij bij voorbaat een aangebrande smaak in zijn mond.
Drie honderd jaar geleden woonden er in Ayutthaya een mengsel van allerlei culturen en godsdiensten. Islamieten, Boeddhisten, Christenen, Joden en Hindoestanen leefden vredig naast elkaar. Het maakte totaal niet uit wat voor een geloof men aanhing. Door de derde partij is dit te niet gedaan. Deze partij is vrijwel altijd de veroorzaker van onlusten. Wanneer er een brandhaard in de wereld is gooien zij er olie op. Wanneer er geen brandhaard is veroorzaken zij dit. Met als doel het bruine ras om zeep te helpen. Vrijwel alles wat zij op hun kerfstok hebben wordt in de schoenen van de Islamieten geschoven. Door geraffineerde manipulatie.
Het motto van de Sonstral kerk is:
Wij hebben een strijkstok en een kerfstok. Indien er meer aan onze strijkstok blijft hangen dan aan onze kerfstok is het goed. En wat aan onze kerfstok komt kunnen wij goed verbergen. Wij doen het altijd zo dat iemand anders de schuld krijgt.
Een van hen zei laatst tegen mij: ‘wij zijn ook wel eens barmhartig. Dit gebeurt wanneer wij goede zin hebben. Het hangt echt niet van het lijdend voorwerp af.’
Vóór het jaar 1932 was Thailand een absolute monarchie gebaseerd op een sociaal contract tussen de mensen onderling. Dit contract is uitvoerig omschreven door de Franse filosoof Rousseau (1762) en luidt, samengevat, als volgt:
Ieder van ons stelt zijn persoon en al zijn drijfkrachten in de maatschappij onder de opperste supervisie van het algemeen belang. In onze verenigde vermogens ontvangen wij ieder lid als een ondeelbaar deel van het geheel.
Het meest in het oogvallend was dat er geen gevangenissen waren. Een keer per jaar was er een algemene feestdag om dit te vieren. Symbolisch werd er op die dag iemand gegeseld. Het was een publiek geheim dat het om een hologram ging.
Prins Damrong Rajanubhab, geboren in 1862, was een van de zonen van koning Rama IV en heeft van Thailand een moderne staat gemaakt. Officieel is hij in 1943 overleden. Gedurende zijn actieve leven, voordat hij in 1932 in de gevangenis belandde door toedoen van de nazaten van Gust. A. Sonstral, was hij de belangrijkste adviseur van de koning, een van zijn oudere broers.
Hij was een man van de wereld. Uitgesproken intelligent. Hij hield van open discussies.
In feite was hij de koning. Iedereen wist dat.
Een werkelijk groot man!
In het jaar 2004 heeft er zich opnieuw een verschrikkelijk incident in Thailand afgespeeld.
Men heeft 600 tot 800 Islamieten tien hoog in vrachtauto’s gestapeld en naar een bepaalde plek in Thailand gebracht. Velen zijn omgekomen. Hun familie weet doorgaans niet eens meer waar ze zijn.
Met als gevolg dat het extremisme verder is toe genomen.
Dit alles is het gevolg van de manipulaties van Gust. A. Sonstral en zijn criminele klonen.
Waarvan enkele kopstukken langs de rivier in Ayutthaya wonen.
Volgend Hoofdstuk van Sonstral
Inhoudsopgave
Startpagina
Casparus RH
December 2005. Copyright ©.